طراحی صنعتی و اسباب بازی

امروز برای بازدید به نمایشگاه اسباب بازی و سرگرمی که در مرکز حجاب کانون پرورش فکری بر پا شده است رفتم. نمایشگاه پر بود از شرکت های واردکننده اسباب بازی که اجناس گران قیمت خود را تبلیغ می کردند.

در این میان یک غرفه که نماینده یک شرکت کره ای بود، مقواهی موج دار می فروخت. از این مقواها کاردستی های مختلف ساخته بودند.

نکته ماجرا این است که روش تولید این نوع مقواها کاملا ساده است و تا جایی که من می دانم دو یا سه شرکت بزرگ تولیدکننده مقوای کارتن در مراحل اولیه تولید خود این نوع مقواها را تولید می کنند. ولی نکته مهم شرکت کره این بود که مقواها را در رنگ های مختلف رنگ کرده بود و بسته بندی کرده بود. چرا ما نمی توانیم از این نوع محصولات ساده که ارزش افزوده زیادی دارند تولید کنیم.

در نمایشگاه جای شرکت های ایرانی خالی بود.

نظرات ()

این گزارش به صورت کامل از ایسنا نقل می شود.

گزارش از خبرنگار ایسنا محمدجواد به‌آبادی

بازار ایران؛ حیات خلوت اسباب‌بازی‌های خارجی!
کارشناسان:
رشد صنعت اسباب‌بازی در گرو تغییر جدی رویکردهای فعلی است

خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران
سرویس: صنعت و معدن

در کشورهایی مانند ایران که شهروندان و مسوولان آن مدام به پیشینه و سابقه آن می‌نازند، تولید محصولات فرهنگی نیز باید در اولویت قرار داشته باشد. با این وجود شاهد آن هستیم که بازار اسباب‌بازی کشور که امروزه از مهمترین محصولات فرهنگی در همه جای دنیا به شمار می‌رود، در بست در خدمت خارجی‌ها قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بر اساس آخرین بررسی‌های انجام شده، در حال حاضر از کل مصرف اسباب‌بازی در کشور سهم تولید داخل تنها بین دو تا سه درصد بوده و مابقی مصرف از طریق واردات تامین می‌شود.

با این وصف معلوم است که ایران با توجه به فراوانی جمعیت خردسال و نوجوان در آن بازاری بسیار داغ برای تولید‌کنندگان و تجار عرصه اسباب‌بازی محسوب می‌شود.

با این وجود و در شرایطی که اسباب‌بازی می‌تواند به عنوان یک کالای فرهنگی روی کودکان و نوجوانان ایرانی تاثیرات مختلفی بگذارند، اما به نظر می‌رسد تاکنون هیچ‌یک از نهادهای مرتبط با تولید اسباب‌بازی در کشور به وظایف خود در این زمینه به درستی عمل نکرده‌اند.

شاید هم وجود چندین وزارتخانه‌ و نهاد و سازمان مختلف در زمینه اسباب‌بازی است که باعث شده تولید این کالای فرهنگی در کشور و تشویق بخش خصوصی به فعالیت در این حوزه مغفول بماند.

نظرات ()

اول  : یک سایت فروش اسباب بازی دیدم که به نحوه خوبی در مورد اسباب بازی و تاثیرات آن اطلاع رسانی کرده بود. اسم این سایت الک دولک و آدرس آن www.alakdolak.com   است. مقالات از مجله پیک بازی که مدتهاست از آن خبر ندارم برداشته شده است و روش های بازی های سنتی نیز از کتاب آقای آذری که از منابع من برای پروژه نهایی بود انتخاب شده اند. اینها قابل استفاده هستند و امیدوارم که این کار ادامه داشته باشد.

دوم : در مورد پست قبلی «زنبیل» چیزهای دیگری هم به ذهنم رسید. در میان اسباب بازی ها هم می توانند مواردی باشند که در زمان گذشته جنس چوبی یا سنگی آنها استفاده می شده است و سپس به فلز و در آخر به پلاستیک تغییر متریال داده اند. چهار چرخه یا ارابه ای که با یک نخ توسط کودک کشیده می شود در دوران قبل از قرن بیستم با چوب و مواد دم دست ساخته می شد و در اوایل قرن بیستم همزمان با ساخته شد اتومبیل فورد شاهد ساخته شدن مدل دایکاست آلومینیومی آن بودیم و اکنون انواع اتومبیل های اسباب بازی اکثرا با پلاستیک و ندرتا با فلز ساخته می شوند. عروسک ها نیز در طی دوران تغییر متریال داده اند. تمام این تغییر متریال ها باعث آسانتر شدن ساخت ، انبوه سازی و شبیه سازی به اشیای واقعی شده اند و در نتیجه منجر به تغییر ارتباط کودک با محصول شده اند.  شاید بتوان گفت انبوه سازی و شبیه بودن اسباب بازی ها باعث شده است کودکان به آنها دل نبندند و زود آنها را کنار بگذارند و سراغ اسباب بازی دیگری بروند  و این خود به خود لازم تولید انبوه است چون تولید انبوه برای اینکه به صورت مستمر ادامه پیدا کند به مصرف مستمر احتیاج دارد. 

این بحث شاید یک بحث طراحی پایدار باشد و احتیاج داشته باشد که نقد شود.

نظرات ()