طراحی صنعتی و اسباب بازی

دستگاه های سبزی خردکن در چند سال اخیر از تولید کارگاهی به جایگاهی رسیده اند که این روزها در صدا و سیما تبلیغ می کنند. اما اینکه چقدر از لحاظ ایمنی ، زیبایی شناسانه و کارکردی خوب طراحی شده اند جای سوال دارد. واقعیت این است که فقط در آشپزی ایرانی و یا آسیای غربی است که سبزی به صورت خرد شده به این حجم استفاده می شود، آسیای شرقی ها و اروپایی ها سبزی را اینگونه مصرف نمی کنند. یعنی نیاز به سبزی خردکن یک نیاز ایرانی است. این نیاز احتیاج به طراحی محصولی خوب دارد. یکی از مواردی که هم اکنون در این دستگاه ها مشکل ساز است خرد کردن سبزی تا حد آب انداختن است که با طراحی مکانیزم جدیدتر می توان این مشکل را حل کرد. مسئله دیگر فرم بدنه و هماهنگی آن با دیگر دستگاه های آشپزخانه است که کاملا نامتناسب طراحی شده است.

چیز دیگری که امروز توجه مرا جلب کرد قسمت بار کامیون بود. یک کامیون شبیه مدل بی ام سی BMC با یک اتاق بار چوبی خاور. یک عدم تناسب بزرگ در این حالت مشاهده می شد. به نظر می رسد فقط در کشور ما و چند کشور معدود به جای اتاق های فلزی از اتاق های چوبی استفاده می شود و این روش هیچگاه منسوخ نمی شود. مطمئنا اتاق چوبی مزیت هایی دارد. در این حالت می توان پیشنهاد داد که تولید کنندگان داخلی کامیون فیس لیفت کامیون ها را با اتاق های بومی هماهنگ طراحی کنند.

امیدوارم روزی موضوعاتی این چنین بومی صورت مسئله طراحی طراحان شوند.

نظرات ()